الذين يبلغون رسالات الله ويخشونه ولا يخشون احدا الا الله وكفى بالله حسيبا ٣٩
ٱلَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَـٰلَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُۥ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا ٱللَّهَ ۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبًۭا ٣٩
لَّذِیْنَ
یُبَلِّغُوْنَ
رِسٰلٰتِ
اللّٰهِ
وَیَخْشَوْنَهٗ
وَلَا
یَخْشَوْنَ
اَحَدًا
اِلَّا
اللّٰهَ ؕ
وَكَفٰی
بِاللّٰهِ
حَسِیْبًا
۟
3
[ الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُ ] ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ په‌یامه‌كانی خوای گه‌وره‌ به‌ خه‌ڵكى ده‌گه‌یه‌نن وه‌ به‌تاك و ته‌نها له‌ خوای گه‌وره‌ ئه‌ترسن به‌ زانسته‌وه‌ [ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ ] وه‌ جگه‌ له‌ خوای گه‌وره‌ له‌ كه‌سی تر ناترسێن له‌ گه‌یاندنى دینه‌كه‌دا، (واته‌: ده‌بێت وابن) [ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا (٣٩) ] وه‌ به‌سه‌ كه‌ خوای گه‌وره‌ چاودێر بێت به‌سه‌رتانه‌وه‌و لێپرسینه‌وه‌تان له‌گه‌ڵدا بكات.