لنحيي به بلدة ميتا ونسقيه مما خلقنا انعاما واناسي كثيرا ٤٩
لِّنُحْـِۧىَ بِهِۦ بَلْدَةًۭ مَّيْتًۭا وَنُسْقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقْنَآ أَنْعَـٰمًۭا وَأَنَاسِىَّ كَثِيرًۭا ٤٩
لِّنُحْیِ
بِهٖ
بَلْدَةً
مَّیْتًا
وَّنُسْقِیَهٗ
مِمَّا
خَلَقْنَاۤ
اَنْعَامًا
وَّاَنَاسِیَّ
كَثِیْرًا
۟
3
[ لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا ] تا به‌هۆی ئه‌و بارانه‌وه‌ چه‌ند شوێنێكی زه‌وی مردوو زیندوو بكه‌ینه‌وه‌ به‌ ڕواندنی گژوگیاو دانه‌وێڵه‌و ڕووه‌ك [ وَنُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَامًا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرًا (٤٩) ] وه‌ به‌هۆی ئه‌و بارانه‌وه‌ له‌و دروستكراوانه‌ی كه‌ دروستمان كردووه‌ له‌ ئاژه‌ڵان و له‌ خه‌ڵكانێكی زۆری پێ ئاو بده‌ین.