وَضَرَبَ

لَنَا

مَثَلٗا

وَنَسِيَ

خَلۡقَهُۥۖ

قَالَ

مَن

يُحۡيِ

ٱلۡعِظَٰمَ

وَهِيَ

رَمِيمٞ

٧٨

İnsan kendisini bir nutfeden yarattığımızı görmez mi ki hemen apaçık bir hasım kesilir ve kendi yaratılışını unutur da; "Çürümüş kemikleri kim yaratacak" diyerek, Bize misal vermeye kalkar?