كلما ارادوا ان يخرجوا منها من غم اعيدوا فيها وذوقوا عذاب الحريق ٢٢
كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْحَرِيقِ ٢٢
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيهَا ] هه‌ر كاتێك بیانه‌وێ له‌و غه‌م و په‌ژاره‌و سزاى ئاگری دۆزه‌خه‌ له‌ دۆزه‌خدا ده‌رچن و ئه‌یانه‌وێ به‌ره‌و ده‌رگاكه‌ بێن فریشته‌كان ئه‌یانگه‌ڕێننه‌وه‌ بۆ ناو دۆزه‌خ به‌ لێدان به‌و چه‌كوشه‌ ئاسنه‌، یاخود بێئومێد بوونه‌ له‌ ده‌رچوون له‌ دۆزه‌خ و ده‌ست و پێیان كۆت و زنجیر كراوه‌ به‌ڵام گڕو بڵێسه‌ى ئاگره‌كه‌یه‌ به‌رزیان ده‌كاته‌وه‌و چه‌كوشه‌ لێیان ده‌دات و ده‌یانگه‌ڕێنێته‌وه‌ [ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ (٢٢) ] وه‌ پێیان ئه‌ڵێن: ده‌ی بچێژن سزایه‌ك كه‌ سزاكه‌تان سووتێنه‌ره‌و ئه‌بێ له‌ناو ئاگری دۆزه‌خدا بسووتێن.