وَأَنَّهُۥ

هُوَ

رَبُّ

ٱلشِّعۡرَىٰ

٤٩

و اینکه اوست که پروردگار (ستاره) «شعری» است. [ستارۀ شعری در زمان جاهلیت پرستیده می‌شد بدین خاطر الله آن را ذکر نموده است. (تفسیر ابن کثیر و تفسیر سعدی).]