فعقروا الناقة وعتوا عن امر ربهم وقالوا يا صالح ايتنا بما تعدنا ان كنت من المرسلين ٧٧
فَعَقَرُوا۟ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا۟ يَـٰصَـٰلِحُ ٱئْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ٧٧
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
۳
[ فَعَقَرُوا النَّاقَةَ ] حوشتره‌كه‌یان سه‌ربڕی كه‌ خوای گه‌وره‌ وه‌كو موعجیزه‌ ناردبووی، (قه‌ددارى كوڕى سالف) سه‌رى بڕى به‌ڵام خواى گه‌وره‌ فه‌رمووى هه‌موویان سه‌ریان بڕى چونكه‌ هه‌موویان رازى بوون و ره‌زامه‌ندیان وه‌رگیرابوو به‌ ژن و پیاوه‌وه‌ [ وَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ ] وه‌ سه‌ركه‌شیان كردو خۆیان به‌گه‌وره‌زانی له‌ فه‌رمانی خوای گه‌وره‌ [ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ (٧٧) ] وتیان: ئه‌ی صاڵح ئه‌گه‌ر تۆ پێغه‌مبه‌ری خوایت با ئه‌و سزایه‌ی كه‌ تۆ هه‌ڕه‌شه‌مان لێ ئه‌كه‌ی پێی ئه‌ڵێی: له‌لایه‌ن خواوه‌ سزاتان بۆ دێت با سزاكه‌ بێت و په‌له‌ بكه‌ له‌ ناردنیدا.