وجعلنا منهم ايمة يهدون بامرنا لما صبروا وكانوا باياتنا يوقنون ٢٤
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةًۭ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا۟ ۖ وَكَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يُوقِنُونَ ٢٤
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
۳
[ وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً ] وه‌ له‌ناو ئه‌وانیشدا كه‌سانێكمان كردووه‌ به‌ پێشه‌واو پێشه‌نگ [ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا ] كاتێك كه‌ هیدایه‌تی خه‌ڵكیان داوه‌و به‌ فه‌رمانی ئێمه‌و بانگه‌وازی خه‌ڵكیان كردووه‌ بۆ هیدایه‌ت [ لَمَّا صَبَرُوا ] كاتێك كه‌ ئارامیان گرتووه‌ له‌سه‌ر ئه‌و ناخۆشیانه‌ی كه‌ هاتۆته‌ ڕێیان [ وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ (٢٤) ] وه‌ یه‌قینیشیان هه‌بووه‌ به‌ ئایه‌ته‌كانی ئێمه‌و به‌ڕاستیان زانیوه‌ (بالصبر واليقين تُنالُ الإمامةُ في الدين) واته‌: به‌ ئارام گرتن و یه‌قین ده‌ستده‌كه‌وێت پێشه‌وایه‌تى له‌ دین)