[ فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ (٢٥) ] له‌و ڕۆژه‌دا خوای گه‌وره‌ سزایه‌كی ئه‌دا كه‌ هیچ كه‌سێك سزای وه‌كو سزای خوای گه‌وره‌ قورس و سه‌خت نیه‌ بۆ كافران و تاوانباران.