{رووگه‌شى به‌هه‌شتییه‌كان} [ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ (٨) ] پاشان خوای گه‌وره‌ دێته‌ سه‌ر باسی باوه‌ڕداران، كۆمه‌ڵێك ڕووی تر ئه‌وه‌نده‌ له‌ نازو نیعمه‌تدا بوونه‌ له‌ ده‌مو چاویانه‌وه‌ پێیانه‌وه‌ دیاره‌ كه‌ چه‌ندێك روویان گه‌شاوه‌و دره‌وشاوه‌یه‌.