قالوا اجيتنا لنعبد الله وحده ونذر ما كان يعبد اباونا فاتنا بما تعدنا ان كنت من الصادقين ٧٠
قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ ٱللَّهَ وَحْدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا ۖ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ٧٠
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ قَالُوا أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ ] وتیان: ئایا تۆ بۆ ئه‌وه‌ هاتووی كه‌ ئێمه‌ به‌تاك و ته‌نها خوای گه‌وره‌ بپه‌رستین داوای ئه‌وه‌مان لێ ئه‌كه‌ی [ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا ] وه‌ واز بێنین له‌و خوایانه‌ی كه‌ باوك و باپیرانمان په‌رستوویانه‌ [ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٧٠) ] ئه‌گه‌ر تۆ له‌ ڕاستگۆیانی ئه‌و هه‌ڕه‌شانه‌ی كه‌ لێمانی ئه‌كه‌ی بیهێنه‌، واته‌: ئه‌گه‌ر ئیمان نه‌هێنین خوای گه‌وره‌ سزامان ئه‌دات با سزای خوای گه‌وره‌ بێت، په‌له‌یان كرد له‌ هاتنى سزای خوای گه‌وره‌.