اامنتم من في السماء ان يخسف بكم الارض فاذا هي تمور ١٦
ءَأَمِنتُم مَّن فِى ٱلسَّمَآءِ أَن يَخْسِفَ بِكُمُ ٱلْأَرْضَ فَإِذَا هِىَ تَمُورُ ١٦
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
{خواى گه‌وره‌ له‌ ئاسمانه‌} [ أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ ] ئایا ئێوه‌ ئه‌مینن له‌و خوایه‌ی كه‌ له‌ ئاسمانه‌ به‌ ناخی زه‌ویدا ناتانبات و ڕۆتان ناچێنێ هه‌روه‌كو چۆن (قارون)ی به‌ ناخی زه‌ویدا برده‌ خواره‌وه‌، (ئه‌م ئایه‌ته‌ به‌ڵگه‌یه‌ له‌سه‌ر ئه‌وه‌ی كه‌ خوای گه‌وره‌ له‌ ئاسمانه‌ له‌سه‌رووی عه‌رشی خۆی) [ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ (١٦) ] كه‌ زه‌ویه‌كه‌ بهه‌ژێت و بجوولێت و ئه‌و هێمنی و ئارامییه‌ی كه‌ هه‌یه‌تی نه‌یمێنێت.