لولا ينهاهم الربانيون والاحبار عن قولهم الاثم واكلهم السحت لبيس ما كانوا يصنعون ٦٣
لَوْلَا يَنْهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلْأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ ٱلْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ ٱلسُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا۟ يَصْنَعُونَ ٦٣
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ] ئه‌وه‌ بۆچی قه‌شه‌ی گاورو زانای جووله‌كه‌كان قه‌ده‌غه‌و به‌رهه‌ڵستیان ناكه‌ن له‌وه‌ی كه‌ ئه‌م قسه‌ خراپانه‌ بكه‌ن وه‌ ئه‌م حه‌رامانه‌ بخۆن [ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ (٦٣) ] كه‌ ئه‌مه‌ خراپترین كارێكه‌ كه‌ زاناكانیان ئه‌یكه‌ن كه‌ كه‌مته‌رخه‌می ئه‌كه‌ن له‌وه‌ی كه‌ ئینكاری ئه‌م خراپه‌یه‌ بكه‌ن كه‌ ئه‌وانی تیایه‌.