واذا تتلى عليهم اياتنا بينات ما كان حجتهم الا ان قالوا ايتوا باباينا ان كنتم صادقين ٢٥
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ ٱئْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ٢٥
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٢٥) ] وە كاتێك ئایەتە ڕوون و ئاشكراكانی ئێمەیان بەسەردا بخوێندرێتەوە لەسەر زیندوو بوونەوە ئەوان هیچ بەڵگەیەكیان نییە تەنها ئەوە نەبێ كە ئەڵێن باوك و باپیرانمان كە مردوونە بۆمان زیندوو بكەنەوەو بیهێنن ئەگەر ئێوە ڕاستگۆن و زیندوو بوونەوە هەیە .