[ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ (١٦) ] له‌و ڕۆژه‌دا سزایه‌كی هه‌ره‌ گه‌وره‌تان ئه‌ده‌ین كه‌ وتراوه‌: ڕۆژی به‌دره‌، وه‌ ڕۆژی قیامه‌ته‌ كه‌ خوای گه‌وره‌ تۆڵه‌یان لێئه‌سه‌نێ.