اذ جاءتهم الرسل من بين ايديهم ومن خلفهم الا تعبدوا الا الله قالوا لو شاء ربنا لانزل ملايكة فانا بما ارسلتم به كافرون ١٤
إِذْ جَآءَتْهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۖ قَالُوا۟ لَوْ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَـٰٓئِكَةًۭ فَإِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ ١٤
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ إِذْ جَاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ ] كاتێك كه‌ پێغه‌مبه‌رانیان بۆ هات له‌ شاره‌كانی پێش و پاشیانه‌وه‌ [ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ ] كه‌ پێیان وتن: عیباده‌تی هیچ كه‌س و شتێك مه‌كه‌ن جگه‌ له‌ زاتی پیرۆزی (الله) كه‌ تاك و ته‌نهاو بێ هاوه‌ڵه‌و هه‌ر ئه‌و شایه‌نی په‌رستنه‌ [ قَالُوا لَوْ شَاءَ رَبُّنَا لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً ] ئه‌وانیش وتیان: ئه‌گه‌ر خوای گه‌وره‌ ویستی لێ بوایه‌ ئه‌وه‌ مه‌لائیكه‌تێكی به‌ پێغه‌مبه‌ر ئه‌نارد نه‌ك مرۆڤ [ فَإِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ (١٤) ] وتیان: ئه‌وه‌ی كه‌ ئێوه‌ی پێ نێردراون له‌ یه‌كخواپه‌رستی و ئیمان هێنان ئێمه‌ پێی كافرین و باوه‌ڕتان پێ ناكه‌ین، چونكه‌ ئێوه‌یش وه‌كو ئێمه‌ مرۆڤن.