ولو دخلت عليهم من اقطارها ثم سيلوا الفتنة لاتوها وما تلبثوا بها الا يسيرا ١٤
وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِم مِّنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُوا۟ ٱلْفِتْنَةَ لَـَٔاتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوا۟ بِهَآ إِلَّا يَسِيرًۭا ١٤
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطَارِهَا ] وه‌ ئه‌گه‌ر دوژمن له‌ هه‌موو لایه‌كانه‌وه‌ بهاتایه‌ته‌ ماڵیان [ ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْهَا ] پاشان داوای فیتنه‌یان لێ بكرایه‌و كافر ببنه‌وه‌ ئه‌وا كافر ده‌بوونه‌وه‌، یان ڕێگه‌ بۆ كافران بكه‌نه‌وه‌ ئه‌وا رێگایان بۆ ده‌كردنه‌وه‌، یاخود ئه‌گه‌ر هاتوو بۆ ده‌مارگیری و ئه‌و شتانه‌ بهاتنایه‌و شه‌ڕیان له‌گه‌ڵیان بكردایه‌ ئه‌وه‌ ئه‌وان شه‌ڕیان ئه‌كرد [ وَمَا تَلَبَّثُوا بِهَا إِلَّا يَسِيرًا (١٤) ] وه‌ نه‌ئه‌مانه‌وه‌ ته‌نها كه‌مێك نه‌بێ، واته‌: به‌خێرایی ئه‌ڕۆیشتن و جه‌نگیان ئه‌كرد ئه‌گه‌ر له‌ پێناوی خۆیاندا بوایه‌ به‌ڵام له‌ پێناو خوای گه‌وره‌دا نایكه‌ن.