فاذا قضيتم مناسككم فاذكروا الله كذكركم اباءكم او اشد ذكرا فمن الناس من يقول ربنا اتنا في الدنيا وما له في الاخرة من خلاق ٢٠٠
فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَـٰسِكَكُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًۭا ۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍۢ ٢٠٠
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ فَإِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ ] وه‌ كاتێك كه‌ كاره‌كانی حه‌جتان ته‌واو كرد له‌ ڕۆژی جه‌ژندا كه‌ (ڕه‌می جه‌مه‌رات) و حه‌یوان سه‌ربڕین و سه‌رتاشین و (ته‌وافی ئيفازهیه‌) [ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ ] ئه‌وه‌ زیكری خوای گه‌وره‌ بكه‌ن هه‌روه‌كو چۆن له‌ جاهیلیه‌تدا زیكری باوك و باپیرانتان ئه‌كرد له‌و شوێنانه‌ شانازیتان به‌باوك و باپیرانتانه‌وه‌ ئه‌كرد [ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ] یاخود له‌وه‌ش زیاتر زیكری خوای گه‌وره‌ بكه‌ن [ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا ] خه‌ڵكی وا هه‌یه‌ ته‌نها داوای شتی دونیایی له‌ خوای گه‌وره‌ ئه‌كات [ وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ (٢٠٠) ] به‌ڵام له‌ ڕۆژی دواییدا هیچ به‌ش و هیچ ئه‌جرو پاداشتێكی نیه‌ ته‌نها هه‌وڵی بۆ دونیا بووه‌.